Kako je Edvard Hoper postao slikar usamljene Amerike: Nova biografija otkriva nepoznatu stranu umetnika, kao i tajnu najranijih radova (FOTO)

Nova biografija jednog od velikana američke umetnosti Edvarda Hopera, pod nazivom “Edward Hopper: A Life” baca novo svetlo na umetnikov život i rad. U njoj autor Luis Šedvik tvrdi da je na umetnika poznatog po sumornim slikama usamljenih ljudi snažno uticalo vreme u kojem je živeo, ali i otkriva da su najranija ulja na platnu nastala po uzoru na tuđa dela.

Edvard Hoper (1882-1967) slikao je prazne prostorije bolje od bilo koga drugog. Beležio je svet građanskog života koji je danas nestao: automat-restorane i zalagaonice koje rade celu noć, bezlične kancelarije i hotele.

Stasavao je u vreme kada je tehnologija obećavala čudesne mogućnosti povezivanja ljudi širom sveta. Ali pojava telefona i aviona nije poboljšala život ljudima na Hoperovim slikama, koji uglavnom ostaju budni predugo, piju previše kafe i prepuštaju se mislima koje su, po pravilu, sumorne, piše Njujork tajms.

Čemu dugujemo njegovu viziju usamljene Amerike modernog doba? Nova biografija Luisa Šedvika obećava odgovor na to pitanje. Šedvik, istoričar umetnosti koji je na londonskom Institutu za umetnost Kortold napisao doktorsku disertaciju o Hoperu, pristupa temi iz šire društvene perspektive.

On tvrdi da su umetnikova dela manje izraz njegove osobene genijalnosti, a više odraz „kolektivne nacionalističke kulturne politike“ njegovog vremena, naročito patriotskih i izolacionističkih osećanja koja su među Amerikancima ojačala posle Prvog svetskog rata.

“Nem kao grob“

Hoper, namćorast i načitan čovek visok 193 centimetra, koga je supruga opisala kao nekoga ko je „nem kao grob“, insistirao je na tome da njegova dela nemaju društveno ni političko značenje.

Šedvik ga, međutim, smatra „duboko nepouzdanim pripovedačem“ i nastoji da pokaže kako je umetnik pokušavao da stvori umetnost koja bi bila suštinski američka.

Ipak, kako piše Njujork tajms, Šedvik je u pravu kada tvrdi da su Hoperova dela duboko prožeta ikonografijom američkog života.

Rođen u Najaku, u državi Njujork, 1882. godine, kao sin trgovca tekstilnom robom, Hoper je započeo karijeru u vreme kada je Eškanska škola bila na vrhuncu, a mladi umetnici stvarali društveno angažovane prizore stambenih zgrada, krovova i života radničke klase, u zagasitim, zemljanim tonovima.

Hoper je studirao na Njujorškoj školi umetnosti kod Roberta Anrija, koji je svoje studente podsticao da „slikaju ono što im je stvarno“ i odbace idealizovane figure i uglađene površine akademske umetnosti. Tokom godina ostao je veran motivima prepoznatljivo američkog života.

Najranije slike – kopije

I The art newspaper piše o novoj biografiji slavnog umetnika stavljajući akcenat na deo koji se tiče Hoperove najranije umetnosti. Naime, autor biografije otkriva da su najranija ulja na platnu slavnog američkog slikara nastala po uzoru na tuđa dela, od kojih su mnoga bila objavljena u popularnim časopisima tog vremena, zajedno sa uputstvima za kopiranje.

Kada je imao oko 13 godina, Edvard Hoper pretvorio je tavan porodične kuće u Najaku u improvizovani slikarski atelje i svojevrsno privatno utočište. Tu je počeo da ostvaruje san da postane slikar. Pošto je početkom devedesetih godina 19. veka pokušavao da slika akvarelom, Hoper je sada počeo da radi uljanim bojama, pokazujući novootkrivenu umetničku ozbiljnost.

Prva Hoperova slika u ulju verovatno je bila “Rowboat in Rocky Cove”, neobičan prikaz mirnog dela vode na kojem se u daljini vidi mnoštvo brodova. Slika je potpisana i datirana 1895. godine. Pre upisa u umetničku školu naslikao je najmanje još pet završenih ulja. Sva su ostala na tavanu porodične kuće i decenijama nisu bila viđena.

Kada su konačno otkrivena i izložena posle umetnikove smrti, ova dela proglašena su njegovim prvim originalnim kompozicijama u ulju. Međutim, istina o njihovom poreklu menja ustaljenu priču o Hoperovom umetničkom razvoju.