Pre četrnaest godina Vladimir Vulović, iz Banje Koviljače, licencirani turistički vodič, sa verifikovanim znanjem engleskog i španskog jezika, osmislio je turističku turu “Šetnja stazama srpskih kraljeva”, a prekjuče je dočekao stohiljaditog učesnika. Prema njegovoj evidenciji u tom periodu dočekao je goste iz više od 50 zemalja, od većine evropskih, pa do Libana, Novog Zelanda, Australije,
Južnoafričke Republike, Argentine, SAD, Ugande, Kine, Japana, kao i bivših jugoslovenskih republika.
“Šetnja stazama srpskih kraljeva” pokrenuta je 2012. godine, kaže Vulović, s ciljem da se animiraju gosti koji posete, a među prvima je bila princeza Jelisaveta Karađorđević, kao i predstavnici nekoliko internacionalnih kompanija. Zbog toga je od početka odlučeno da se šetnje organizuju i na srpskom i na engleskom jeziku kako bi se privukli domaći, ali i strani turisti.
– Ovo je lep jubilej, obeležen je u četvrtak kada je u šetnji bio stohiljaditi gost koji je na poklon dobio knjigu Kraljevskoj banji i vaučer za boravak u “Podrinjskoj lepotici”. Tura nije klasična turistička šetnja na kojoj se čuju samo suvoparne istorijske činjenice već je obogaćena zanimljivostima, anegdotama i pričama koje gostima izmame osmehe. Posetioci mogu saznati ono što ne piše u knjigama niti mogu izguglati o Banji, čuju stvari koje su široj javnosti nepoznate, pa im verovatno zato to sve i bude interesantno.
Omiljena staza prema anketama
Ankete pokazuju da je gostima “Šetnja stazama srpskih kraljeva” jedna od omiljenih stavki. Inače, stazom hodaju
i učesnici raznih kongresa, univerzitetski profesori, lekari, stručnjaci iz raznih oblasti, ali i članovi diplomatskog kora. Do sada je najbrojnija grupa imala 210 učesnika, najmlađi je bila tromesečna beba Mila, a najstariji baka Nada sa 104 godin – kaže Vulović i navodi da im govori uglavnom o najsjajnijem, kraljevskom periodu, Koviljače između dva svetska rata kada se Banja ubrzano razvijala.
Banja Koviljača Foto: Privatna arhiva
Do sada nijedna šetnja nije otkazana, jer gosti ne odustaju od njih bez obzira na vremenske prilike, a hodalo se i na minus 11, kao i na plus 40. Šetnja obično traje oko sat i po, ali su mnoge zbog znatiželje gostiju trajale i do 180 minuta. Vulović objašnjava da šetnja obuhvata priču o osnivanju Banje, Kur salonu, izgradnji i arhitekturi, kupatilu kralja Petra, najstarijoj banjskoj zgradi, Banjskoj kuli, vilama “Dalmacija” i “Hercegovina”, fontani, čiju su izgradnju finansirali Japanci koji su gradili nekadašnju “Viskozu”, banjskim bunkerima, česmi princeze Jelene, odnosno “Tri česme”, banjskim izvorima i pripremi lekovitog blata, uz
one o planini Gučevo i “Bici iznad oblaka” iz Velikog rata.
– Tokom šetnje saznaju i priče, poput one kako su Japanci u vreme gradnje “Viskoze” prošetali lozničkim korzom i pomislili da traju demonstracije, jer su ljudi šetali tamo-vamo, kao i kako je Smrdan Banja postala Banja Koviljača. Saznaju da je knjeginica Jelena objavila veridbu baš u Koviljači, kao i anegdote sa snimanja Kusturičinog filma “Otac na službenom putu”, ili Šotrinog “Nepobedivog srca”, oba u Koviljači, i slične.
Gosti često prenose svoje utiske drugima, tako da se priča o Banji Koviljači, a i samoj “Šetnji stazama srpskih kraljeva” širi.
Vulović ističe da je najvažnije ono što se ne može iskazati brojevima, a to su osmesi, poruke zahvalnosti, uspomene i zadovoljstvo koje gosti ponesu odavde, šireći priču o Banji. Takvih je do sada 100.000, a biće ih i više jer Vulović nastavlja svoje “Šetnje stazama srpskih kraljeva” kojima je, do sada, prošao čitav jedan mali grad ljudi sa svih strana sveta.
(Kurir.rs)
