- Aleksa Gudžić
Samu posebno ceni opuštenu atmosferu, gostoljubivost i prirodu u Beogradu, ali mu birokratija i integracija predstavljaju izazov.
Učenje srpskog jezika je najteži deo adaptacije, posebno padeži i izgovor, ali kroz svakodnevnu praksu i kontakte sa ljudima vidi napredak i planira da ostane u Srbiji dugoročno.
Da ljubavne veze mogu u potpunosti da promene životni put, najbolji je dokaz tridesetdvogodišnji Samu iz Barselone. Njegov prvi susret sa Srbijom dogodio se zahvaljujući trogodišnjoj vezi sa devojkom iz naše zemlje, kroz čije je priče i česte dolaske postepeno otkrivao ovdašnju kulturu i način života. Iako se emotivna veza u međuvremenu završila, očaranost ljudima i atmosferom, ostala je dovoljno jaka da ga navede na veliku životnu odluku preseljenje u Beograd.
Danas, nakon četiri meseca boravka u srpskoj prestonici, Samu je postao prepoznatljivo lice društvenih mreža. Kroz projekat na profilu “samunapred”, postavio je sebi neobičan cilj: da vodi razgovore na srpskom sa prolaznicima sve dok ga ne pomešaju sa rođenim Beograđanima.
Odluka da Barselonu zameni Beogradom nije bila samo plod nostalgije, već i vrlo praktična. Život u Kataloniji poslednjih godina postao je izuzetno skup, uz visoke stanarine i poreze za samostalne delatnike koji dostižu i do polovine zarade.
Kao lični trener koji radi onlajn, ali i sa klijentima uživo u Beogradu, Samu u Srbiji dobija sličan kvalitet života uz znatno pristupačnije troškove.
Pored finansijskih prednosti, beogradska svakodnevica mu donosi i preko potreban mir. Ističe da je opšta atmosfera znatno opuštenija nego u Španiji, uz manju društvenu napetost i izrazitu gostoljubivost domaćina. Poseban utisak na njega ostavlja priroda i jasnija smena godišnjih doba, naročito sneg, koji je u rodnoj Barseloni prava retkost.
Ipak, život u novoj sredini ima i izazovnije strane. Strpljivo čekajući završetak papirologije za vizu, priznaje da mu je najteži deo integracije do sada bila borba sa lokalnom birokratijom i čuvenim službenicama na šalterima.
Savladavanje srpskog jezika pokazalo se kao obiman zadatak za nekoga kome slovenski jezici nisu bliski.
Zanimljivo je da mu je ćirilica pala neočekivano lako, ali su se pravi izazovi pojavili u gramatici i izgovoru.
Odsustvo padeža u španskom jeziku čini njihovo razumevanje i brzu upotrebu u govoru izuzetno složenom, dok mu glasovi poput Č, Ć, Đ i Dž i dalje zahtevaju dodatni trud. Razlikovanje glagolskog vida, poput razlike između čitati i pročitati, predstavlja narednu veliku prepreku.
Njegova strategija učenja oslanja se na kombinaciju discipline i hrabrosti.
Pored svakodnevnog rada preko aplikacije, gde drži kontinuitet duži od 550 dana, i redovnih privatnih časova sa profesorima, ključni napredak ostvaruje u direktnom kontaktu sa ljudima. Nasumični ulični razgovori, ma koliko nekada bili neobični, služe mu kao najbolji poligon za svakodnevnu praksu.
Između rada sa klijentima, učenja jezika i vođenja posebnog fitnes profila na španskom, ovaj Katalonac u Beogradu gradi stabilnu svakodnevicu, sa namerom da u Srbiji ostane na duže staze.
BONUS I VIDEO:
Ilustracija (Foto: Francesco Lorenzetti / Alamy / Profimedia)