Švajcarski list “Weltwoche” objavio je tekst u kojem ocenjuje da strateški dijalog između Sjedinjenih Američkih Država i Srbije predstavlja veliki zaokret u američkom pristupu Zapadnom Balkanu. Autor navodi da Vašington Srbiju sve više posmatra kao važnog partnera u regionu, dok se od Prištine očekuje veći angažman u zaštiti manjinskih prava, posebno položaja srpske zajednice na Kosovu i Metohiji.
U tekstu se ističe da prvi strateški dijalog Beograda i Vašingtona, održan u julu 2026. godine, otvara novo poglavlje u odnosima dve zemlje, uz poseban fokus na energetiku, nove tehnologije, investicije i regionalnu stabilnost. “Weltwoche” ocenjuje da je reč o promeni kursa američke politike prema Srbiji nakon više decenija opterećenih nasleđem devedesetih godina.
Tekst švajcarskog lista prenosimo u celosti:
Vašington menja pravila igre na Balkanu: Srbija postaje partner,
od Kosova se traži da zaštiti svoje manjine
Prvi strateški dijalog između Sjedinjenih Američkih Država i Srbije predstavlja izuzetnu promenu američke politike prema Zapadnom Balkanu u poslednjih nekoliko decenija. Međutim, još značajnije od samog dijaloga jeste ono što se događa — ili, preciznije, ne događa — u odnosima između Vašingtona i Prištine.
Američka politika prema Zapadnom Balkanu godinama se zasnivala na gotovo nepromenjenoj pretpostavci: Kosovo je smatrano najbližim partnerom Vašingtona u regionu, dok su odnosi sa Srbijom bili opterećeni nasleđem devedesetih godina, različitim spoljnopolitičkim prioritetima i nerešenim statusom Kosova. Međutim, događaji iz jula 2026. godine pokazuju da se takav pristup menja.
U Vašingtonu je 17. jula održan prvi strateški dijalog između Sjedinjenih Američkih Država i Republike Srbije. Razgovori, koje su predvodili američki državni sekretar Marko Rubio i ministar spoljnih poslova Srbije Marko Đurić, otvorili su novo poglavlje u bilateralnim odnosima. Američki Stejt department opisao je strateški dijalog kao „novu eru“ u odnosima dveju zemalja i kao potvrdu njihove zajedničke posvećenosti produbljivanju partnerstva.
Rezultati razgovora nisu bili samo simbolični. Najznačajniji konkretan napredak postignut je u oblasti energetike. SAD i Srbija saglasile su se da ojačaju energetsku infrastrukturu i regionalnu energetsku bezbednost, pri čemu je projekat reverzibilne hidroelektrane „Đerdap 3“ istaknut kao jedna od ključnih oblasti buduće saradnje. To predstavlja ne samo značajnu investiciju u modernizaciju srpskog energetskog sistema već i važan korak ka većoj energetskoj nezavisnosti Srbije i diversifikaciji izvora energije u regionu.
Istovremeno, Srbija je pristupila Artemis sporazumima, američkoj inicijativi koja okuplja države zainteresovane za saradnju u oblasti mirnog istraživanja svemira, nauke i naprednih tehnologija. Ovaj korak deo je šireg procesa uključivanja Srbije u međunarodne mreže saradnje u oblastima tehnologija budućnosti i inovacija. Za zemlju koja je pre samo četvrt veka bila izložena američkoj vojnoj intervenciji, ovakvo institucionalizovano partnerstvo predstavlja istorijski zaokret.
Paralelno s tim odvija se još jedan proces — gotovo neprimećen u evropskim medijima — potpuna stagnacija strateškog dijaloga između Sjedinjenih Američkih Država i Kosova.
Još u septembru 2025. godine Ambasada SAD u Prištini objavila je suspenziju strateškog dijaloga sa Kosovom. Američki predstavnici više puta su isticali da obnavljanje strateškog dijaloga zavisi od spremnosti Prištine da sprovede obaveze koje je preuzela u okviru dijaloga sa Beogradom, uključujući i one koje se odnose na srpsku manjinu. Tokom strateškog dijaloga u Vašingtonu, srpska delegacija izričito je pokrenula pitanje položaja Srba na Kosovu i Metohiji, uključujući bezbednost Srpske pravoslavne crkve i manastira Visoki Dečani.
Tokom poslednjih meseci, pitanja verskih sloboda i zaštite srpskog kulturnog nasleđa dobila su značajno mesto u američkoj javnosti. Posebnu pažnju privukla je izjava pastora Marka Bernsa, bliskog savetnika predsednika Donalda Trampa, koji je javno kritikovao ograničenja nametnuta predstavnicima Srpske pravoslavne crkve na Kosovu. Berns je posebno ukazao na zahtev da patrijarh unapred najavljuje posete pojedinim manastirima, ocenjujući da je takva praksa nespojiva sa načelima verskih sloboda. Njegove izjave izazvale su značajnu pažnju jer su bile deo šire debate koja se poslednjih meseci vodi u Sjedinjenim Američkim Državama o položaju hrišćanskih zajednica širom sveta.
Za Vašington zaštita srpske zajednice na Kosovu više nije samo deo tehničkog dijaloga između Beograda i Prištine. Na nju se sve više gleda kao na pitanje verskih sloboda, zaštite kulturnog nasleđa i očuvanja prava manjina.
Promena američkog pristupa ne može se objasniti isključivo regionalnim događajima. U sve nestabilnijem međunarodnom okruženju, Vašington pridaje sve veći značaj pouzdanim i predvidivim partnerima. Srbija je najveća ekonomija Zapadnog Balkana, ključno infrastrukturno i energetsko čvorište i zemlja sa značajnim tehnološkim i industrijskim potencijalom. Upravo zbog toga prvi strateški dijalog sa Srbijom predstavlja više od diplomatskog događaja — on pokazuje da je Beograd postao partner sa kojim Sjedinjene Američke Države žele da razgovaraju o pitanjima koja daleko prevazilaze Kosovo: od energetike i novih tehnologija do investicija i regionalne stabilnosti.
Najveća promena nije u tome što je Amerika otvorila strateški dijalog sa Srbijom. Suština je u tome što je, prvi put posle mnogo godina, Srbija postala partner sa kojim Vašington razgovara o budućnosti regiona, dok je Kosovu istovremeno jasno stavljeno do znanja da politička podrška više nije bezuslovna.
Prvi put posle više od dve decenije, Srbija više nije samo dežurni krivac američke balkanske politike, već ozbiljan pregovarački partner. Upravo u tome leži pravi značaj strateškog dijaloga pokrenutog u Vašingtonu.
Kurir.rs/Weltwoche.ch