VLADISLAV Jovanović bio je jedna od najznačajnijih figura srpske i jugoslovenske diplomatije u drugoj polovini 20. veka, čovek koji je artikulisao spoljnu politiku zemlje u njenim najtežim trenucima.
Foto: Printskrin
Rođen 1933. godine u mestu Žitni Potok, Jovanović je put ka vrhu diplomatije započeo na Pravnom fakultetu Univerziteta u Beogradu, gde je diplomirao 1955. godine. Već 1957. godine stupa u službu u ministarstvu inostranih poslova Jugoslavije, započevši uspon kroz sve nivoe diplomatske hijerarhije.
Diplomatski put (1960–1990)
Pre nego što je postao ministar, Jovanović je iskusio rad u različitim kulturnim i političkim centrima:
Služio je u ambasadama u Briselu, Ankari i Londonu.
Vrhunac njegove karijere u SFRJ bio je položaj ambasadora u Turskoj (1985–1989), gde je stekao dragoceno iskustvo u odnosima na Balkanu.
Uloga tokom raspada Jugoslavije
Kada je počela kriza devedesetih, Jovanović je postavljen na čelo diplomatije. Bio je ključan u pokušajima da se međunarodnoj zajednici objasne stavovi Beograda.
Ministar spoljnih poslova Srbije: Na ovu funkciju stupa 1991. godine, u vreme kada se Jugoslavija već uveliko raspadala.
Savezni ministar (SRJ): Tokom 1992. godine postaje savezni ministar za inostrane poslove SR Jugoslavije.
Njegov mandat obeležile su teške godine pod sankcijama, pregovori u Londonu i Ženevi, te stalna diplomatska borba.
Misija pri Ujedinjenim nacijama
Godine 1995. odlazi u Njujork na poziciju šefa Misije SR Jugoslavije pri UN. Na toj funkciji ostaje do oktobra 2000. godine. Njegov rad u UN bio je fokusiran na odbranu državnih interesa tokom sukoba na Kosovu i Metohiji i NATO bombardovanja 1999. godine, gde je direktno komunicirao sa najvišim svetskim zvaničnicima i Savetom bezbednosti.
Kasniji rad i nasleđe
Nakon 2000. godine i penzionisanja, Vladislav Jovanović nije prestao da bude prisutan u javnom diskursu. Postao je jedan od najcenjenijih spoljnopolitičkih analitičara u Srbiji.
Često je davao intervjue i analize za medije, kritikujući savremene geopolitičke pritiske na Srbiju.
Bio je poznat po smirenom, ali nepokolebljivom stavu u odbrani nacionalnih interesa i dubokom poznavanju istorije diplomatije.
Preminuo je u Beogradu 22. februara 2026. godine, ostavivši iza sebe imidž “diplomate starog kova” koji je profesionalizam stavljao ispred dnevne politike.
Vreme i mesto sahrane biće naknadno objavljeni.
