Prethodni rekord je iznosio dve selekcije na jednom Mundijalu, što pokazuje dubinu i rast kontinentalnog fudbala. U nokaut fazu su se plasirali: Maroko, Južna Afrika, Senegal, Obala Slonovače, Gana, Zelenortska Ostrva, Egipat, DR Kongo i Alžir.
Jedini afrički tim koji je mogao više, a nije to uradio, je Tunis, koji je sam sebe eliminisao odlukom da smeni selektora posle poraza u prvom kolu.
Posebno se ističe Maroko, koji je pre četiri godine u Kataru postao prva afrička selekcija koja je stigla do polufinala Svetskog prvenstva, a sada ponovo deluje kao tim sposoban za veliki plasman. Već su pokazali snagu igrajući nerešeno (1:1) protiv Brazila što dodatno podiže očekivanja. Maroko će biti i jedan od domaćina narednog Mundijala 2030. godine, što dodatno naglašava njihov fudbalski uspon.
Do sada je samo šest afričkih zemalja ikada prolazilo grupnu fazu Mundijala, a nikada više od dve u istoj godini (2014. i 2022). Zato ovogodišnji rezultat predstavlja istorijski skok. Afrika sada ima širinu i konkurentnost kakva ranije nije viđena.
Kongo i Zelenortska Ostrva
Najveća iznenađenja su Zelenortska Ostrva i DR Kongo, koji su stigli do nokaut faze uprkos skromnijim očekivanjima. Kongo je posebno emotivna priča: nakon pobede od 3:1 nad Uzbekistanom, prvi put u istoriji prošao je u nokaut fazu Svetskog prvenstva.
reuters
Napadač Fiston Majele naglasio je koliko je to značajno za celu zemlju, dok je golgeter Njukasla Joan Visa postigao dva gola (jedan iz penala i jedan u nadoknadi vremena) i opisao dug put reprezentacije, uključujući povratak na Mundijal posle više od pola veka. DR Kongo sada čeka težak duel protiv Engleske, ali tim uživa u istorijskom uspehu.
Alžir je prošao dalje posle dramatičnog remija protiv Austrije (3:3). Meč je bio prepun preokreta, kapiten Rijad Marez je u završnici postigao gol za vođstvo, a Austrija brzo izjednačila preko Saše Kalajdžića, pa je remi bio dovoljan za prolaz oba tima.
U širem kontekstu turnira, i druge selekcije su pokazale kvalitet, uključujući remi Maroka sa Brazilom i dobre nastupe DR Konga protiv jakih protivnika poput Portugalije i Kolumbije u ranijim fazama.
Mladi talenti i veća taktička zrelost
Zaključak koji se nameće je da afrički fudbal ulazi u novu eru. Mladi talenti, veća taktička zrelost i šira konkurentnost među reprezentacijama. Igrači poput Noe Sadikija (Sanderlend) ili Ndžajela Mukaua (Lil) simbolizuju novu generaciju koja bi mogla dodatno da podigne nivo kontinenta.
Poruka iz svlačionica je jasna. Afrika više nije samo “iznenađenje“, već ozbiljan konkurent koji može da sanja velike rezultate na Svetskom prvenstvu.
Meč 73
Južna Afrika – Kanada
SoFi Stadium, Inglewood
Meč 76
Brazil – Japan
NRG Stadium, Houston
Meč 74
Nemačka – Paragvaj
Gillette Stadium, Foxborough
Meč 75
Holandija – Maroko
Estadio BBVA, Guadalupe
Meč 78
Obala Slonovače – Norveška
AT&T Stadium, Arlington
Meč 77
Francuska – Švedska
MetLife Stadium, East Rutherford
Meč 79
Meksiko – Ekvador
Estadio Azteca, Mexico City
Meč 80
Engleska – DR Kongo
Mercedes-Benz Stadium, Atlanta
Meč 82
Belgija – Senegal
Lumen Field, Seattle
Meč 81
Sjedinjene Američke Države – Bosna i Hercegovina
Levi’s Stadium, Santa Clara
Meč 84
Španija – Drugoplasirani grupe J
SoFi Stadium, Inglewood
Meč 83
Portugal – Hrvatska
BMO Field, Toronto
Meč 85
Švajcarska – Trećeplasirani iz grupa E/F/G/I/J
BC Place, Vancouver
Meč 88
Australija – Egipat
AT&T Stadium, Arlington
Meč 86
Argentina – Zelenortska Ostrva
Hard Rock Stadium, Miami Gardens
Meč 87
Kolumbija – Gana
Arrowhead Stadium, Kansas City
